Shloka 23
अध्याय ३९: विदुरेण धृतराष्ट्राय नीत्युपदेशः
Timely Counsel, Association, and Kin-Duty
प्रज्ञावृद्ध धर्मवृद्ध॑ स्वबन्धुं विद्यावृद्धं वयसा चापि वृद्धम् । कार्याकार्ये पूजयित्वा प्रसाद्य यः सम्पृच्छेन्न स मुहोत् कदाचित्,जो बुद्धि, धर्म, विद्या और अवस्थामें बड़े अपने बन्धुको आदर-सत्कारसे प्रसन्न करके उससे कर्तव्य-अकर्तव्यके विषयमें प्रश्न करता है, वह कभी मोहमें नहीं पड़ता
prajñā-vṛddhaṁ dharma-vṛddhaṁ svabandhuṁ vidyā-vṛddhaṁ vayasā cāpi vṛddham | kāryākārye pūjayitvā prasādya yaḥ sampṛcchen na sa muhyet kadācit ||
ผู้ใดเคารพบูชาและทำให้ญาติผู้ใหญ่—ผู้เจริญด้วยปัญญา เจริญด้วยธรรม เจริญด้วยวิชา และสูงวัย—พอใจแล้ว จึงไต่ถามถึงสิ่งที่ควรทำและไม่ควรทำ ผู้นั้นย่อมไม่ตกอยู่ในความหลงเลยแม้กาลใด.
विदुर उवाच
Educational Q&A
When uncertain about duty versus non-duty (kārya vs akārya), one should respectfully approach a genuinely qualified elder—wise, righteous, learned, and experienced—and seek guidance; such disciplined consultation prevents moral confusion and wrong choices.
In the Udyoga Parva context of impending conflict and high-stakes decisions, Vidura offers counsel emphasizing ethical clarity: proper action is secured by honoring and consulting trustworthy elders/kinsmen who embody wisdom and dharma.