Shloka 2
अध्याय ३९: विदुरेण धृतराष्ट्राय नीत्युपदेशः
Timely Counsel, Association, and Kin-Duty
महान्तमप्यर्थमधर्मयुक्तं यः संत्यजत्यनपाकृष्ट एव | सुखं सुदुःखान्यवमुच्य शेते जीर्णा त्वचं सर्प इवावमुच्य,जो अधर्मसे उपार्जित महान् धनराशिको भी उसकी ओर आदकृष्ट हुए बिना ही त्याग देता है, वह जैसे साँप अपनी पुरानी केंचुलको छोड़ता है, उसी प्रकार दु:खोंसे मुक्त हो सुखपूर्वक शयन करता है
mahāntam apy artham adharmayuktaṁ yaḥ saṁtyajaty anapākṛṣṭa eva | sukhaṁ suduḥkhāny avamucya śete jīrṇāṁ tvacaṁ sarpa ivāvamucya ||
แม้ลาภนั้นจะใหญ่เพียงใด ผู้ใดละทิ้งทรัพย์ที่ได้มาด้วยทางอธรรมด้วยตนเอง มิใช่เพราะถูกบังคับหรือถูกฉุดลาก ผู้นั้นย่อมสลัดความทุกข์แล้วพักผ่อนอย่างสงบ ดุจงูสลัดคราบเก่าที่สึกกร่อน
विदुर उवाच
Educational Q&A
One should voluntarily renounce even great wealth if it is tainted by adharma; doing so frees the mind from suffering and brings inner peace, like a snake naturally shedding an old skin.
In Udyoga Parva, Vidura offers moral counsel (Vidura-nīti) during the tense pre-war negotiations, emphasizing ethical conduct and warning against clinging to gains obtained through unrighteous means.