Shloka 11
अध्याय ३९: विदुरेण धृतराष्ट्राय नीत्युपदेशः
Timely Counsel, Association, and Kin-Duty
भारत! मनुजीने कहा है कि देवता, ब्राह्मण तथा अतिथियोंकी पूजाके लिये बकरी, बैल, चन्दन, वीणा, दर्पण, मधु, घी, जल, ताँबेके बर्तन, शंख, शालग्राम और गोरोचन--ये सब वस्तुएँ घरपर रखनी चाहिये
bhārata! manunā uktam—devatā-brāhmaṇa-atithi-pūjārthaṃ gṛhe 'vaśyaṃ dhārayet: ajam, vṛṣabham, candanam, vīṇām, darpaṇam, madhu, ghṛtam, jalam, tāmra-pātrāṇi, śaṅkham, śālagrāmam, gorocanam ca.
โอเชื้อสายภารตะ! มนูได้ประกาศว่า เพื่อการบูชาและการต้อนรับอย่างสมควรต่อเหล่าเทวะ พราหมณ์ และอาคันตุกะ ควรมีสิ่งจำเป็นบางประการไว้ในเรือน—เช่น แพะและโคเพศผู้ จันทน์ วีณา กระจก น้ำผึ้ง เนยใส น้ำ ภาชนะทองแดง สังข์ ศิลา-ศาลคราม และโคโรจนา สิ่งเหล่านี้เกื้อหนุนพิธีบูชา การรับรองแขก และระเบียบแห่งคฤหัสถ์ที่ตั้งมั่นในธรรมะ।
विदुर उवाच
Educational Q&A
A dharmic household should be prepared for worship and hospitality. Keeping basic ritual and offering materials ready enables timely honoring of deities, Brahmins, and guests—an ethical discipline that sustains social and spiritual order.
In Vidura’s counsel during the Udyoga Parva, he cites Manu’s authority to instruct the Kuru elder on proper household conduct—emphasizing readiness to perform pūjā and to receive guests with due honor.