Shloka 122
Adhyaya 32: Saṃjaya’s Return, Audience with Dhṛtarāṣṭra, and Ethical Admonition
वने जाता: शापदग्धस्य राज्ञ: पाण्डो: पुत्रा: पउच पउ्चेन्द्रकल्पा: । त्वयैव बाला वर्धिता: शिक्षिताश्र तवादेशं पालयन्त्यम्बिकेय,अम्बिकानन्दन! (मृगरूपधारी किंदम ऋषिके) शापसे दग्ध राजा पाण्डुके जो पाँच पुत्र वनमें उत्पन्न हुए, वे पाँच इन्दोंके समान शक्तिशाली हैं, उन्हें आपने ही बचपनसे पाला और शिक्षा दी है; वे भी आपकी आज्ञाका पालन करते रहते हैं
vane jātāḥ śāpadagdhasya rājñaḥ pāṇḍoḥ putrāḥ pañca pañcendrakalpāḥ | tvayaiva bālā vardhitāḥ śikṣitāś ca tavādeśaṃ pālayanty ambikeya, ambikānandana ||
วิทุระกล่าวว่า—“โอ บุตรแห่งอัมพิกา! โอรสทั้งห้าของพระราชาปาณฑุ ผู้ถูกคำสาปเผาผลาญ ได้ถือกำเนิดในป่า และทั้งห้าล้วนทรงเดชดุจพระอินทร์ เจ้าต่างหากที่เลี้ยงดูและฝึกสอนพวกเขามาตั้งแต่วัยเยาว์ และพวกเขายังคงนอบน้อมปฏิบัติตามบัญชาของเจ้า”
विदुर उवाच