Shloka 116
Adhyaya 32: Saṃjaya’s Return, Audience with Dhṛtarāṣṭra, and Ethical Admonition
दानं होम॑ देवतं मड़़लानि प्रायश्चित्तान विविधाँललोकवादान् । एतानि यः कुरुते नैत्यकानि तस्योत्थानं देवता राधयन्ति,जो दान, होम, देवपूजन, मांगलिक कर्म, प्रायश्चित्त तथा अनेक प्रकारके लौकिक आचार--इन नित्य किये जानेयोग्य कर्मोंको करता है, देवतालोग उसके अभ्युदयकी सिद्धि करते हैं
dānaṃ homaṃ devatā-maṅgalāni prāyaścittāni vividhāṃl loka-vādān | etāni yaḥ kurute nityakāni tasyotthānaṃ devatā rādhayanti ||
ผู้ใดประกอบกิจอันควรทำเป็นนิตย์—คือการให้ทาน การบูชาไฟ (โหมะ) การสักการะเทวะ พิธีมงคล การชดใช้โทษ (ปรายสัตตะ) และจารีตประเพณีอันโลกยอมรับนานาประการ—เทวาทั้งหลายย่อมเกื้อหนุนให้ผู้นั้นเจริญรุ่งเรือง
विदुर उवाच
Educational Q&A
Steady adherence to daily dharmic disciplines—charity, worship, sacrificial offering, auspicious rites, and expiation—creates moral and spiritual order, and that order is portrayed as drawing divine support for one’s welfare and advancement.
Vidura is instructing on right conduct in the Udyoga Parva’s counsel-setting, emphasizing that prosperity and uplift are grounded not merely in strategy or power but in consistent performance of prescribed and socially sanctioned dharmic practices.