Shloka 113

Adhyaya 32: Saṃjaya’s Return, Audience with Dhṛtarāṣṭra, and Ethical Admonition

Devanagari script

न स्वे सुखे वै कुरुते प्रहर्ष नान्यस्य दु:खे भवति प्रह्ृष्ट: । दत्त्वा न पश्चात्‌ कुरुतेडनुतापं स कथ्यते सत्पुरुषार्यशील:,जो अपने सुखमें प्रसन्न नहीं होता, दूसरेके दुःखके समय हर्ष नहीं मानता और दान देकर पश्चात्ताप नहीं करता, वह सज्जनोंमें सदाचारी कहलाता है

Translation

ผู้ใดไม่ลิงโลดในสุขของตน ไม่ยินดีเมื่อผู้อื่นประสบทุกข์ และเมื่อให้ทานแล้วไม่กลับมาสำนึกเสียใจ—ผู้นั้นแลได้รับขานนามในหมู่สัตบุรุษว่าเป็นผู้มีศีลธรรมอันอารยะ

Word by Word

नnot

स्वेin one's own

सुखेin happiness

वैindeed

कुरुतेdoes / shows (i.e., becomes)

प्रहर्षम्joy, exultation

नnot

अन्यस्यof another

दुःखेin sorrow

भवतिbecomes / is

प्रहृष्टःdelighted

दत्त्वाhaving given

नnot

पश्चात्afterwards

कुरुतेdoes

अनुतापम्regret

सःhe

कथ्यतेis called

सत्पुरुषार्यशीलःone of noble conduct like the good and the noble

Speaker

विदुर उवाच

Dharma Sankata (Moral Dilemma)

Verse Rasa (Emotional Essence)

Philosophical Teaching

Political Layer

Meter (Chandas)

Sandhi Notes