Shloka 27
Udyoga Parva, Adhyaya 31 — Yudhiṣṭhira’s Instructions to Sañjaya
Peace Appeal and Five-Village Proposal
प्रियाप्रिये सुखदु:खे च राजन् निन्दाप्रशंसे च भजन्त एव । परस्त्वेनं गर्हयते5पराधे प्रशंसते साधुवृत्तं तमेव
sañjaya uvāca |
priyāpriye sukhaduḥkhe ca rājan nindāpraśaṃse ca bhajanta eva |
paras tv enaṃ garhayate 'parādhe praśaṃsate sādhuvṛttaṃ tam eva, rājan ||
สัญชัยกล่าวว่า “ข้าแต่พระราชา ในโลกนี้ มนุษย์ย่อมประสบทั้งสิ่งที่รักและไม่รัก สุขและทุกข์ ตำหนิและสรรเสริญอยู่เป็นนิตย์ เพราะฉะนั้น เมื่อผู้ใดทำผิด คนทั้งหลายย่อมติเตียนผู้กระทำผิด และผู้ใดมีความประพฤติอันประเสริฐ ผู้นั้นเองย่อมได้รับการสรรเสริญว่าเป็นคนดี ข้าแต่พระราชา”
संजय उवाच
Educational Q&A
Human life naturally includes opposites—pleasant/unpleasant, joy/sorrow, blame/praise. Society responds accordingly: wrongdoing attracts censure, while good conduct earns praise; thus one should choose virtuous behavior (sādhu-vṛtti) knowing outcomes follow actions.
Sañjaya addresses King Dhṛtarāṣṭra, offering a reflective, ethical observation about how people inevitably experience life’s dualities and how public judgment follows conduct—rebuking offenders and commending the virtuous.