Shloka 12
Adhyāya 20 — Rājadharma Argument for Paternal Inheritance and Timely Conciliation
ते सर्व पृष्ठतः कृत्वा तत् सर्व पूर्वकिल्बिषम् | सामैव कुरुभि: सार्धमिच्छन्ति कुरुपुड्रवा:,'पहलेके किये हुए इन सब अत्याचारोंको भुलाकर वे कुरुश्रेष्ठ पाण्डव अब भी इन कौरवोंके साथ मेल-जोल ही रखना चाहते हैं
te sarve pṛṣṭhataḥ kṛtvā tat sarva pūrvakilbiṣam | sāmā eva kurubhiḥ sārdham icchanti kurupuṅgavāḥ ||
เหล่าปาณฑพ ผู้เป็นยอดแห่งกุรุทั้งหลาย วางความผิดและความอธรรมในกาลก่อนทั้งหมดไว้เบื้องหลัง แล้วบัดนี้ก็ยังปรารถนา ‘สามัน’ คือการประนีประนอมและไมตรีจิต ร่วมกับเหล่ากุรพ (เการพ) อยู่ดังเดิม
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even after suffering grave past wrongs (pūrva-kilbiṣa), the righteous may choose sāma—conciliation and restraint—prioritizing dharma and social harmony over immediate retaliation.
Vaiśaṃpāyana describes the Pāṇḍavas’ stance: they are willing to overlook earlier offenses and still seek amicable relations and settlement with the Kauravas, emphasizing a continued preference for peace.