Shloka 2
भीष्म-द्रोणादिभिः पाण्डवसेनाक्षयकाल-निर्णयः | Time-estimates for the depletion of the Pāṇḍava forces
Bhīṣma–Droṇa council
आप्लाव्य शुचय: सर्वे स्रग्विण: शुक्लवासस: । गृहीतशस्त्रा ध्वजिन: स्वस्ति वाच्य हुताग्नय:
āplāvya śucayaḥ sarve sragviṇaḥ śuklavāsasaḥ | gṛhītaśastrā dhvajinaḥ svasti vācya hutāgnayaḥ ||
ครั้นอาบน้ำชำระกายจนบริสุทธิ์แล้ว ทุกคนสวมอาภรณ์ขาวและคล้องพวงมาลัย ครั้นให้พราหมณ์สวดถ้อยคำมงคลและถวายอาหุติลงในไฟศักดิ์สิทธิ์แล้ว ก็ยกธงขึ้น ถือศัสตราวุธในมือ มุ่งหน้าไปยังสนามรบ
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores that major actions—especially violent ones—are framed within ritual order: purification, auspicious benedictions, and fire-offerings seek to align human intent with dharma and communal legitimacy, even as the narrative moves toward conflict.
A group prepares to depart for battle: they bathe, dress in white, wear garlands, arrange for brāhmaṇas to recite blessings, offer oblations into the fire, then march out with banners raised and weapons taken up.