Shloka 54
Drupada’s Alarm and Inquiry Regarding Śikhaṇḍinī (द्रुपदस्य भय-विमर्शः)
उसके निकट जाकर शिखण्डीने कहा--“भगवन्! मैं आपकी सेवामें उपस्थित हूँ।” तब स्थूणाकर्णने उससे बारंबार कहा--'मैं तुमपर बहुत प्रसन्न हूँ, बहुत प्रसन्न हूँ ।। आर्जवेनागतं दृष्टवा राजपुत्रं शिखण्डिनम् । सर्वमेव यथावृत्तमाचचक्षे शिखण्डिने,राजकुमार शिखण्डीको सरलतापूर्वक आया हुआ देख उससे यक्षने अपना सारा वृत्तान्त ठीक-ठीक कह सुनाया
tasya nikaṭaṁ gatvā śikhaṇḍī uvāca— “bhagavan! ahaṁ tava sevāyāṁ upasthitaḥ.” tataḥ sthūṇākarṇaḥ tam punaḥ punaḥ uvāca— “ahaṁ tvayi bahu prasannaḥ, bahu prasannaḥ.” ārjavena āgataṁ dṛṣṭvā rājaputraṁ śikhaṇḍinam sarvam eva yathāvṛttam ācacakṣe śikhaṇḍine.
ศิขัณฑีเข้าไปใกล้แล้วกล่าวว่า “ข้าแต่ผู้ควรบูชา ข้าพเจ้ามาอยู่ในที่รับใช้ท่านแล้ว” ครั้นแล้วสถูณากรรณะก็กล่าวแก่เขาซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่า “เราปลื้มใจในเจ้ายิ่งนัก—ปลื้มใจยิ่งนัก” ครั้นเห็นเจ้าชายศิขัณฑีมาด้วยความตรงและจริงใจ ยักษ์จึงเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้ฟังโดยถูกต้องตามที่เกิดขึ้น
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Sincere straightforwardness (ārjava) and humble readiness to serve (sevā) create moral credibility; such integrity naturally elicits goodwill (prasāda) and truthful communication.
Śikhaṇḍī approaches the Yakṣa Sthūṇākarṇa and offers service. Pleased by Śikhaṇḍī’s honest demeanor, the Yakṣa repeatedly expresses approval and then recounts the full story exactly as it occurred.