Shloka 35
Drupada’s Alarm and Inquiry Regarding Śikhaṇḍinī (द्रुपदस्य भय-विमर्शः)
लाज्यैश्न गन्धैश्व तथा वितानै- रभ्यर्चितं धूपनधूपितं च । ध्वजै: पताकाभिरलंकृतं च भक्ष्यान्नपेयामिषदन्तहोमम्,उसके घरके ऊपर आकाशमें स्थित हो धनाध्यक्ष कुबेरने उसका अच्छी तरह अवलोकन किया। स्थूणाकर्ण यक्षका वह भवन विचित्र हारोंसे सजाया गया था। खशकी और अन्य पदार्थोकी सुगन्धसे भी अर्चित तथा चँदोवोंसे सुशोभित था। उसमें सब ओर धूपकी सुगन्ध फैली हुई थी। अनेकानेक ध्वज और पताकाएँ उसकी शोभा बढ़ा रही थीं। वहाँ भक्ष्य, भोज्य, पेय आदि सभी वस्तुएँ, जिनका दन्त और जिद्लाद्वारा उदराग्निमें हवन किया जाता है, प्रस्तुत थीं। तत्पश्चात् कुबेरने उस भवनमें प्रवेश किया
lājyaiś ca gandhaiś ca tathā vitānaiḥ abhyarcitaṃ dhūpana-dhūpitaṃ ca | dhvajaiḥ patākābhir alaṅkṛtaṃ ca bhakṣyānna-peyāmiṣa-danta-homam ||
คฤหาสน์นั้นได้รับการบูชาต้อนรับด้วยข้าวคั่วและของหอม พร้อมประดับด้วยม่านเพดาน งามด้วยกลิ่นธูป และตกแต่งด้วยธงกับปฏากา ทั้งอาหารเคี้ยว อาหารรับประทาน เครื่องดื่ม และเนื้อสัตว์ล้วนจัดไว้พร้อม—ประหนึ่งเป็นเครื่องบูชาแก่ “ไฟแห่งท้อง” อันฟันและลิ้นเป็นผู้ถวาย
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse frames material abundance within dharmic order: prosperity is shown as disciplined hospitality and reverent preparation, using ritual language (homa) to suggest that even consumption should be mindful and regulated.
Bhishma describes a richly prepared and ceremonially decorated residence—perfumed with incense, hung with canopies, and marked by flags—where all kinds of food and drink are arranged, emphasizing the grandeur and readiness to receive an honoured entrant/guest.