Drupada’s Alarm and Inquiry Regarding Śikhaṇḍinī (द्रुपदस्य भय-विमर्शः)
ततः स राजा द्रुपदस्य श्रुत्वा विमर्षयुक्तो युवतीर्वरिष्ठा: । सम्प्रेषयामास सुचारुरूपा: शिखण्डिनं स्त्री पुमान् वेति वेत्तुम्,राजा द्रुपदका यह उत्तर सुनकर हिरण्यवर्माने कुछ विचार किया और अत्यन्त मनोहर रूपवाली कुछ श्रेष्ठ युवतियोंको यह जाननेके लिये भेजा कि शिखण्डी स्त्री है या पुरुष
tataḥ sa rājā drupadasya śrutvā vimarṣa-yukto yuvatīr variṣṭhāḥ | sampreṣayāmāsa sucāru-rūpāḥ śikhaṇḍinaṃ strī pumān veti vettum ||
ครั้งนั้นพระราชาเมื่อทรงสดับถ้อยคำของทฺรุปทะแล้ว ทรงใคร่ครวญโดยรอบคอบ จึงโปรดให้ส่งหญิงสาวผู้เลิศและงามล้ำไปสืบให้แน่ชัดว่า ศิขัณฑินนั้นแท้จริงเป็นสตรีหรือบุรุษ
भीष्म उवाच
The verse highlights prudent governance: before taking consequential action, a ruler should deliberate (vimarṣa) and verify facts through appropriate means. It also reflects the ethical and social weight placed on identity and legitimacy in royal alliances.
After hearing Drupada’s statement, the king (Hiraṇyavarman) thinks carefully and sends selected young women to determine whether Śikhaṇḍin is biologically a woman or a man, since this affects royal decisions and alliances.