Shloka 756
अम्बा–राम–भीष्म संवादः
Amba–Rama–Bhishma Dialogue on Vow and Refuge
यत्तुं सूतेन शिष्टेन बहुशो दृष्टकर्मणा । महातेजस्वी नरेश! उस समय स्वस्तिवाचन कराकर माता सत्यवतीने मेरा अभिनन्दन किया और मैं ब्राह्मणोंसे पुण्याहवाचन करा उनसे कल्याणकारी आशीर्वाद ले सुन्दर रजतमय रथपर आरूढ़ हुआ। उस रथमें श्वेत रंगके घोड़े जुते हुए थे। उसमें सब प्रकारकी आवश्यक सामग्री सुन्दर ढंगसे रखी गयी थी। उसकी बैठक बहुत सुन्दर थी। रथके ऊपर व्याप्रचर्मका आवरण लगाया गया था। वह रथ बड़े-बड़े शस्त्रों तथा समस्त उपकरणोंसे सम्पन्न था। युद्धमें जिसका कार्य अनेक बार देख लिया गया था
yattuṁ sūtena śiṣṭena bahuśo dṛṣṭakarmaṇā | mahātejasvī nareśa |
ข้าแต่พระราชาผู้ทรงเดช! ครั้นนั้น เมื่อให้ประกอบพิธีสวัสติวาจนะแล้ว มารดาสัตยวตีได้ต้อนรับและให้เกียรติแก่ข้าพเจ้า ต่อจากนั้น ข้าพเจ้าให้พราหมณ์สวดปุณยาหะ รับพรอันเป็นมงคล แล้วขึ้นสู่รถศึกเงินอันงดงาม รถนั้นเทียมด้วยม้าสีขาว และจัดวางสิ่งจำเป็นทั้งปวงไว้อย่างเรียบร้อย ที่นั่งงามนัก และเบื้องบนปูคลุมด้วยหนังเสือ รถศึกนั้นพร้อมด้วยอาวุธใหญ่และเครื่องศาสตราวุธทุกประการ อีกทั้งมีสารถีผู้ฝึกดี มีชาติตระกูล กล้าหาญ เชี่ยวชาญคัมภีร์ว่าด้วยม้า ผู้มีความประพฤติสำรวม และฝีมือในสนามรบเป็นที่ประจักษ์มาหลายครา เป็นผู้ขับและควบคุมรถนั้น.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The passage highlights dharmic readiness: before undertaking a grave public duty (especially one tied to conflict), one seeks auspicious blessings, ensures proper equipment, and relies on proven, disciplined expertise. Ethical action is shown as a blend of ritual propriety, personal restraint, and competent support.
Bhīṣma narrates his departure in a richly appointed chariot. Satyavatī honors him, brāhmaṇas pronounce auspicious benedictions, and he mounts a silver chariot yoked with white horses, fully equipped for action and driven by a skilled, battle-tested charioteer.