Shloka 22
अम्बा–राम–भीष्म संवादः
Amba–Rama–Bhishma Dialogue on Vow and Refuge
अभ्यगच्छत् ततो राम: सह तैब्रह्म॒वादिभि: । कुरुक्षेत्र महाराज कन््यया सह भारत
abhyagacchat tato rāmaḥ saha taiḥ brahmavādibhiḥ | kurukṣetra mahārāja kanyayā saha bhārata ||
แล้วพระรามก็ออกเดินทางไป พร้อมด้วยเหล่าพราหมณ์ผู้ทรงเวทและเป็นพรหมวาทินทั้งหลาย ข้าแต่มหาราช ข้าแต่ภารตะ พระองค์เสด็จไปยังทุ่งกุรุเกษตรพร้อมกับนางกัญญานั้น
राम उवाच
Educational Q&A
The verse underscores that significant journeys and decisions are ideally undertaken in the company of the learned and ethically grounded (brahmavādins), and that Kurukṣetra functions not merely as a location but as a dharmic arena where actions gain heightened moral and ritual significance.
Rama sets out and proceeds to Kurukṣetra, accompanied by Brahmavādins and together with a maiden. The narrator addresses the king (mahārāja) and ‘Bhārata,’ marking a transition in the story as the group moves toward the sacred region.