Shloka 2
अध्याय १६९ — भीष्मस्य पाण्डवसेनाप्रशंसा तथा शिखण्डिविषये नियमः
Bhīṣma’s Appraisal of Pāṇḍava Forces and His Constraint Regarding Śikhaṇḍin
अभिमन्युर्महाबाहू रथयूथपयूथप: । सम: पार्थन समरे वासुदेवेन चारिहा
abhimanyur mahābāhu rathayūthapayūthapaḥ | samaḥ pārthena samare vāsudevena cārihā ||
ภีษมะกล่าวว่า “อภิมันยุ ผู้มีพาหาอันเกรียงไกร เป็นผู้นำเหนือผู้นำแห่งหมู่รถศึก ในสนามรบเขามีเดชานุภาพเสมอด้วยปารถะ (อรชุน) และวาสุเทวะ (กฤษณะ) เป็นวีรบุรุษผู้ทำลายศัตรู”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Bhīṣma highlights the dharmic ideal of the kṣatriya: disciplined training, steadfast vows, and leadership expressed as measured valor. Excellence in war is framed not as mere aggression but as duty carried by a well-trained, self-controlled warrior.
In the Udyoga Parva’s pre-war deliberations, Bhīṣma assesses key fighters. Here he praises Abhimanyu as an exceptional chariot-commander, declaring him comparable in battlefield prowess to Arjuna and Kṛṣṇa, thereby signaling the Pandava side’s formidable strength.