Shloka 15
Adhyāya 160: Arjuna’s Envoy-Message—Critique of Borrowed Valor and Pre-dawn Mobilization
ब्राह्मे धनुषि चाचार्य वेदयोरन्तगं द्वयो: । युधि धुर्यमविक्षो भ्यमनीकचरमच्युतम्,“आचार्य द्रोण ब्राह्मवेद और धरनुर्वेद दोनोंके पारंगत पण्डित हैं। वे युद्धका भार वहन करनेमें समर्थ, अक्षोभ्य, सेनाके मध्यमें विचरनेवाले तथा संग्रामभूमिसे कभी पीछे न हटनेवाले हैं। पार्थ! तुम उन्हीं महातेजस्वी द्रोणको जो जीतनेकी इच्छा करते हो, वह व्यर्थ दुःसाहस-मात्र है। वायुने कभी सुमेरु पर्वतको उखाड़ फेंका हो, यह कभी हमारे सुननेमें नहीं आया
brāhme dhanuṣi cācārya vedayor antagaṁ dvayoḥ | yudhi dhuryam avikṣobhyaṁ anīkacaram acyutam ||
อูลูกะกล่าวว่า “อาจารย์โทรณะเชี่ยวชาญทั้งพรหมวิทยาและธนุรเวท. ในสงครามเขาเป็นผู้แบกรับภาระแห่งศึก—มั่นคงไม่หวั่นไหว เคลื่อนไปท่ามกลางกองทัพ และไม่เคยถอยจากสมรภูมิ. เพราะฉะนั้น โอ้ ปารถะ การใฝ่จะพิชิตโทรณะผู้รุ่งเรืองนั้น เป็นเพียงความห้าวหาญอันไร้ผลเท่านั้น”
उलूक उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the ideal of steadiness and mastery: true authority in war is grounded in disciplined knowledge (sacred and martial) and unwavering resolve. It also warns against reckless overconfidence when facing a superior, seasoned opponent.
Ulūka, acting as a messenger and provocateur for the Kauravas, attempts to intimidate Arjuna by extolling Droṇa’s unmatched competence and steadfastness in battle, portraying any attempt to defeat him as futile audacity.