Shloka 5
अग्निस्तुति, इन्द्रदर्शन, नहुष-भयवर्णन
Agni-hymn, discovery of Indra, and the Nahuṣa threat
सृष्टवा लोकांस्त्रीनिमान् हव्यवाह प्राप्त काले पचसि पुनः समिद्ध: । त्वं सर्वस्य भुवनस्य प्रसूति- स्त्वमेवाग्ने भवसि पुन: प्रतिष्ठा,हव्यवाहन! आप ही सृष्टिके समय इन तीनों लोकोंको उत्पन्न करके प्रलयकाल आनेपर पुनः प्रज्वलित हो इन सबका संहार करते हैं। अग्ने! आप ही सम्पूर्ण विश्वके उत्पत्तिस्थान हैं और आप ही पुनः इसके प्रलयकालमें आधार होते हैं
sṛṣṭvā lokāṁs trīn imān havyavāha prāpta-kāle pacasi punaḥ samiddhaḥ | tvaṁ sarvasya bhuvanasya prasūtiḥ tvam evāgne bhavasi punaḥ pratiṣṭhā, havyavāhana ||
ข้าแต่หัวยวาหะ! ครั้นกาลแห่งการสร้าง พระองค์ทรงให้กำเนิดโลกทั้งสามนี้; และเมื่อกาลอันกำหนดมาถึง พระองค์ก็ลุกโพลงขึ้นอีกครั้ง เผาผลาญให้ถึงความพินาศ ข้าแต่พระอัคนี! พระองค์คือบ่อเกิดแห่งสรรพภพทั้งปวง และในกาลปรลัย พระองค์เท่านั้นที่กลับเป็นที่ตั้งรองรับมันอีกครา
शल्य उवाच
Educational Q&A
The verse presents Agni as a cosmic principle: the same power that generates the worlds also, at the appointed time, becomes the force of dissolution. Ethically, it underscores impermanence and the supremacy of cosmic order (kāla/niyati) over worldly stability.
Śalya is offering a hymn of praise to Agni (Havyavāha), describing fire’s universal role—creation, sustenance as a foundation, and destruction at dissolution—using theological language typical of stuti passages.