Shloka 4
अग्निस्तुति, इन्द्रदर्शन, नहुष-भयवर्णन
Agni-hymn, discovery of Indra, and the Nahuṣa threat
त्वमेवाग्ने हव्यवाहस्त्वमेव परमं हवि: । यजन्ति सज्रैस्त्वामेव यज्ैश्न परमाध्वरे,अग्ने! आप ही हविष्यको वहन करनेवाले देवता हैं। आप ही उत्कृष्ट हवि हैं। याज्ञिक विद्वान् पुरुष बड़े-बड़े यज्ञोंमें अवान्तर सत्रों और यज्ञोंद्वारा आपकी ही आराधना करते हैं
tvam evāgne havyavāhas tvam eva paramaṁ haviḥ | yajanti satraiḥ tvām eva yajñaiś ca paramādhvare ||
ข้าแต่พระอัคนี! พระองค์เท่านั้นคือ “หัวยวาหะ” ผู้แบกพาเครื่องบูชา และพระองค์เท่านั้นคือเครื่องบูชาสูงสุดเอง ในพิธีบูชาอันยิ่งใหญ่ที่สุด บัณฑิตผู้รู้พิธีกรรมทั้งหลายบูชาพระองค์แต่ผู้เดียว—ด้วยสัตระอันเป็นพิธีช่วงย่อย และด้วยยัชญะอันเป็นพิธีบูชาตามแบบแผน
शल्य उवाच
Educational Q&A
Agni is presented as both the means (the carrier of offerings) and the essence (the offering itself) of sacrificial worship, suggesting that sacred action is unified when intention, rite, and divine mediation converge in one principle.
Śalya offers a hymn-like praise to Agni, emphasizing Agni’s centrality in Vedic rites: ritual experts in great sacrifices worship Agni through satras and yajñas, acknowledging him as indispensable to the sacrificial order.