Shloka 20
Kuntī–Karṇa Saṃvāda: Lineage Disclosure and Appeal to Fraternal Dharma
आद्ानं मन्त्रसंयुक्त वसन्त्या: पितृवेश्मनि । साहमन्त:पुरे राज्ञ: कुन्तिभोजपुरस्कृता
ādānaṃ mantrasaṃyuktaṃ vasantyāḥ pitṛveśmani | sāham antaḥpure rājñaḥ kuntibhojapuraskṛtā ||
ไวศัมปายนะกล่าวว่า เมื่อข้ายังอยู่ในเรือนบิดา ข้าได้รับพรอันผูกไว้ด้วยมนตร์. ในกาลนั้น ด้วยการปรนนิบัติ ข้าได้ทำให้ฤๅษีผู้ควรบูชา ทุรวาสะ พอพระทัย และท่านประทานพรนี้แก่ข้าว่า หากอัญเชิญด้วยมนตร์ ข้าสามารถเรียกเทพองค์ใดก็ได้ให้มาปรากฏต่อหน้า. บิดาของข้า กุนตีโภช ทรงยกย่องข้าอย่างยิ่ง. แต่เมื่ออยู่ในเขตในแห่งพระราชวัง ใจข้ากลับกระวนกระวาย ครุ่นคิดนานาประการถึงอานุภาพและภัยของมนตร์ และถึงเดชานุภาพแห่งวาจาพราหมณ์—เพราะพรที่มุ่งเพื่อความดี หากไม่รู้ผลสืบเนื่อง ก็อาจกลับเป็นเหตุแห่งความหวั่นเกรงได้.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Extraordinary powers gained through tapas, mantra, or boons demand discernment and restraint. The verse highlights ethical responsibility: even a legitimate gift can become dangerous if used without understanding its consequences, and it underscores the feared potency of a brāhmaṇa’s word.
Kuntī recounts that while living in her father’s house she served the sage Durvāsā and received a mantra-boon enabling her to summon any deity. Though honored in Kuntibhoja’s household and living in the royal inner palace, she becomes inwardly uneasy, contemplating the strength and risks of mantra-power and the efficacy of a brāhmaṇa’s speech.