Shloka 16
उद्योगपर्व — अध्याय १३५: कुन्त्याः कृष्णं प्रति संदेशः
Kuntī’s Message to Kṛṣṇa
कुन्त्युवाच सदश्व इव स क्षिप्त: प्रणुन्नो वाक्यसायकै: । तच्चकार तथा सर्व यथावदनुशासनम्,कुन्ती कहती है--श्रीकृष्ण! माताके वाग्बाणोंसे बिधकर और तिरस्कृत होकर चाबुककी मार खाये हुए अच्छे घोड़ेके समान संजयने माताके उस समस्त उपदेशका यथावत््रूपसे पालन किया
kuntī uvāca sadaśva iva sa kṣiptaḥ praṇunno vākyasāyakaiḥ | tac cakāra tathā sarvaṃ yathāvad anuśāsanam ||
กุนตีทูลว่า “ข้าแต่ศรีกฤษณะ! เขาถูกถ้อยคำของข้าดุจลูกศรทิ่มแทงและขับเร้า จึงถูกกระตุ้นให้ลงมือประหนึ่งม้าชั้นดีที่ถูกแส้เฆี่ยน แล้วเขาก็ปฏิบัติตามคำสั่งสอนทั้งหมดที่ข้าให้ไว้อย่างถูกต้องครบถ้วน”
पुत्र उवाच
Educational Q&A
Forceful yet principled speech can function as a moral spur: when counsel is given for dharma, it should be accepted and executed precisely (yathāvat), without distortion or delay.
Kuntī describes how her sharp admonitions—likened to arrows—compelled the listener (Sañjaya) to act promptly, and how he then followed her entire instruction exactly as directed.