Shloka 15
अतृप्यन्नमृतस्येव कृच्छाल्लब्धस्य बान्धवात् | उद्यच्छाम्येष शत्रूणां नियमाय जयाय च,तेरे ये अमृतके समान वचन बड़ी कठिनाईसे सुननेको मिले थे। उन्हें सुनकर मैं तृप्त नहीं होता था। यह देखो, अब मैं शत्रुओंका दमन और विजयकी प्राप्ति करनेके लिये बन्धु- बान्धवोंके साथ उद्योग कर रहा हूँ
atṛpyann amṛtasyeva kṛcchrāl labdhasya bāndhavāt | udyacchāmy eṣa śatrūṇāṃ niyamāya jayāya ca ||
ดุจผู้ที่ไม่อาจอิ่มเอมด้วยน้ำอมฤตซึ่งได้มาด้วยความยากลำบากจากญาติ ข้าก็มิได้อิ่มใจแม้ได้ฟังถ้อยคำอันประดุจอมฤตของท่านซึ่งหาได้ยากยิ่ง ดูเถิด—บัดนี้ข้าลุกขึ้นลงมือพร้อมหมู่ญาติ เพื่อควบคุมและปราบศัตรู และเพื่อให้ได้มาซึ่งชัยชนะ
पुत्र उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how rare, hard-won wise counsel can be as precious as nectar, and how such counsel should culminate in disciplined action—restraining wrongdoing and pursuing rightful victory rather than impulsive violence.
A son speaks of having heard exceptionally valuable words from a relative after much difficulty; far from being satisfied, he is stirred to decisive effort, declaring that he will now act with his kinsmen to bring enemies under control and achieve victory.