Shloka 13
नारदकथितं माधव्याः तपश्चर्या–ययातेः स्वर्गविचारः | Nārada on Mādhavī’s Asceticism and the Scrutiny of Yayāti in Heaven
अस्यां राजर्षिश्रि: पुत्रा जाता वै धार्मिकास्त्रय: । चतुर्थ जनयत्वेक॑ भवानपि नरोत्तमम्
asyāṁ rājarṣiśrīḥ putrā jātā vai dhārmikās trayaḥ | caturthaṁ janayatv ekaṁ bhavān api narottamam ||
นารทกล่าวว่า “จากสตรีผู้สูงศักดิ์ผู้นี้ ได้มีบุตรชายผู้ทรงธรรมสามคนบังเกิดแก่เหล่าราชฤๅษีแล้ว บัดนี้ท่านด้วยเถิด โอ้บุรุษผู้ประเสริฐ จงให้กำเนิดบุตรชายเพียงหนึ่ง เพื่อให้เขาเป็นคนที่สี่”
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse frames progeny as an ethical and dynastic responsibility: righteous lineage (dhārmika putras) is praised, and the addressee is urged to contribute a worthy successor—‘narottama’—so that virtue and stability continue through the family line.
Nārada addresses a respected man, noting that a noble woman has already borne three righteous sons to royal sages, and he urges the listener to beget one more outstanding son, who would become the fourth in that sequence.