Shloka 7
Divodāsa–Mādhavī Saṃvāda: Pratardana-janma and Kanyā-niryātana (दिवोदास–माधवी संवादः / प्रतर्दन-जननम् / कन्या-निर्यातनम्)
नारद उवाच एतच्छुत्वा वचो राजा हर्यश्वः काममोहित: । उवाच गालवं दीनो राजर्षिऋषिसत्तमम्,नारदजी कहते हैं--यह वचन सुनकर काममोहित हुए राजर्षि महाराज हर्यश्व मुनिश्रेष्ठ गालवसे अत्यन्त दीन होकर बोले--
nārada uvāca etac chrutvā vaco rājā haryaśvaḥ kāmamohitaḥ | uvāca gālavaṁ dīno rājarṣir ṛṣisattamam ||
นารทกล่าวว่า—ครั้นได้ฟังถ้อยคำนั้นแล้ว พระราชาฤๅษีหรรยัศวะ ผู้ถูกกามครอบงำ ก็มีพระทัยอ่อนน้อมยิ่งนัก แล้วตรัสกับฤๅษีผู้ประเสริฐ คือกาลวะ.
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a moral-psychological point: kāma (desire) can produce moha (delusion), weakening discernment even in a rājarṣi. Ethical steadiness in leadership requires vigilance over inner impulses and openness to wise counsel.
Narada narrates that King Haryaśva hears a statement (from the preceding context), becomes desire-struck, and then—feeling distressed—speaks to the sage Gālava, setting up the king’s request or confession to the rishi.