Shloka 4
Udyoga Parva, Adhyāya 101: Bhogavatī-varṇana, Nāga-vaṃśa-kathana, and Sumukha-vivāha-prastāva
पूर्वकालमें जब ब्रह्मा अमृतपान करके तृप्त हो उसका सारभाग अपने मुखसे निकाल रहे थे, उसी समय उनके मुखसे अनिन्दिता सुरभिका प्रादुर्भाव हुआ था ।। यस्या: क्षीरस्य धाराया निपतन्त्या महीतले । हृदः कृत: क्षीरनिधि: पवित्र परमुच्यते,पृथ्वीपर निरन्तर गिरती हुई उस सुरभिके क्षीरकी धारासे एक अनन्त हृद बन गया, जिसे 'क्षीरसागर” कहते हैं। वह परम पवित्र है
pūrvakāle yadā brahmā amṛtapānaṃ kṛtvā tṛpto bhūtvā tasya sārabhāgaṃ mukhāt niṣkāsayan āsīt, tadā tasya mukhāt aninditā surabhikā prādurbabhūva. yasyāḥ kṣīrasya dhārāyā nipatantyā mahītale hṛdaḥ kṛtaḥ kṣīranidhiḥ pavitraḥ param ucyate.
นารทกล่าวว่า—ในกาลดึกดำบรรพ์ เมื่อพระพรหมเสวยอมฤตจนเปี่ยมอิ่ม แล้วทรงคายแก่นสารอันเข้มข้นออกจากพระโอษฐ์ ในขณะนั้นเอง สุรภีผู้ปราศจากมลทินก็บังเกิดจากพระโอษฐ์ของพระองค์ จากสายธารน้ำนมของนางที่ตกลงสู่แผ่นดินอย่างไม่ขาดสาย ได้ก่อเกิดเป็นแอ่งกว้างใหญ่หาประมาณมิได้—มหานทีแห่งน้ำนม อันขานนามว่า ‘เกษีรสาคร’ หรือ ‘สมุทรน้ำนม’ และได้รับประกาศว่าเป็นสิ่งบริสุทธิ์ยิ่ง
नारद उवाच
Educational Q&A
The passage frames sacred purity and abundance as arising from divine sources: Surabhī’s milk creates the supremely pure ‘Ocean of Milk,’ suggesting that what is connected to the divine (amṛta, Surabhī) becomes a purifier and a sustaining reservoir for the world.
Nārada recounts a primordial event: after Brahmā drinks nectar and expels its essence, Surabhī manifests from his mouth. Her milk falls upon the earth and forms an immense basin, identified as the Kṣīrasāgara (Ocean of Milk), renowned for its exceptional purity.