Shloka 53
अतः: पर प्रवक्ष्यामि यानि देयानि भारते । वाच्यमाने तु विप्रेभ्यो राजन् पर्वणि पर्वणि,राजन! भरतश्रेष्ठ) महाभारतकी कथा प्रारम्भ हो जानेपर प्रत्येक पर्वमें क्षत्रियोंकी जाति, देश, सत्यता, माहात्म्य, धर्म और वृत्तिको जानकर ब्राह्मणोंको जो-जो वस्तुएँ अर्पित करनी चाहिये, अब उनका वर्णन करूँगा
ataḥ paraṁ pravakṣyāmi yāni deyāni bhārate | vācyamāne tu viprebhyo rājan parvaṇi parvaṇi ||
ไวศัมปายนะกล่าวว่า “ต่อจากนี้เราจักพรรณนาว่า ในภารตะ (มหาภารตะ) ควรถวายทานสิ่งใดบ้าง. ข้าแต่ราชัน เมื่อเรื่องราวกำลังสาธยายแก่พราหมณ์ ในทุก ๆ ปรวะน พึงถวายทานให้เหมาะสม”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes dāna-dharma: during the recitation of the Mahābhārata, one should support the learned Brahmins with appropriate gifts, treating the act of listening/reciting as a sacred, ethically charged practice.
Vaiśampāyana tells the King that he will now enumerate the donations to be offered at each parvan as the Mahābhārata is being recited—introducing a prescriptive section on parva-by-parva gifting.