Shloka 17
गौएँ, काँसीके दुग्धपात्र, वस्त्राभूषणोंसे विभूषित और सम्पूर्ण मनोवाञ्छित गुणोंसे युक्त कन्याएँ, नाना प्रकारके यान, विचित्र भवन, भूमि, वस्त्र, सुवर्ण, वाहन, घोड़े, मतवाले हाथी, शय्या, शिबिकाएँ, सजे-सजाये रथ तथा घरमें जो कोई भी श्रेष्ठ वस्तु और महान् धन हो, वह सब ब्राह्मणोंको देने चाहिये। स्त्री-पुत्रोंसहित अपने शरीरको भी उनकी सेवामें लगा देना चाहिये ।। श्रद्धया परया युक्त क्रमशस्तस्य पारग: । शक्तित: सुमना हृष्ट: शुश्रुषुरविकल्पक:
śraddhayā parayā yuktaḥ kramaśas tasya pāragaḥ | śaktitaḥ sumanā hṛṣṭaḥ śuśrūṣur avikalpakaḥ ||
ไวศัมปายนะกล่าวว่า “โคทั้งหลาย ภาชนะน้ำนมแห่งกาศี ผ้าและเครื่องประดับ; ธิดาผู้ประดับงามและเพียบพร้อมด้วยคุณอันพึงปรารถนาทุกประการ; ยานพาหนะนานาชนิด คฤหาสน์วิจิตร ที่ดิน ผืนผ้า ทองคำ พาหนะ ม้า ช้างที่กำลังตกมัน เตียงบรรทม เสลี่ยง และรถศึกที่ประดับงดงาม—รวมทั้งสิ่งของอันประเสริฐและทรัพย์อันยิ่งใหญ่ใด ๆ ในเรือน—ทั้งหมดนั้นพึงมอบแก่พราหมณ์ทั้งหลาย. แม้กายของตนเอง พร้อมด้วยภรรยาและบุตร ก็พึงอุทิศไว้ในงานรับใช้ของท่านเหล่านั้น. ครั้นประกอบด้วยศรัทธาอันสูงสุด เขาย่อมก้าวไปทีละขั้นจนถึงฝั่งโน้นแห่งกิจ; ตามกำลังตน มีใจผ่องใส ปิติยินดี มุ่งมั่นในการปรนนิบัติ และปราศจากความลังเล”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
To practice dāna and service with supreme faith and unwavering resolve—progressing steadily, giving according to one’s capacity, and remaining cheerful and devoted rather than hesitant or calculating.
Vaiśaṃpāyana describes an ideal of meritorious giving: a comprehensive offering of valuable possessions (and even personal service with one’s family) to brāhmaṇas, framed as a disciplined, step-by-step pursuit carried out with faith and steadfastness.