Shloka 15
वाहनानि च देयानि हया मत्ताश्ष वारणा: । शयनं शिबिकाश्रैव स्यन्दनाश्च स्वलंकृता:
vāhanāni ca deyāni hayā mattāś ca vāraṇāḥ | śayanaṃ śibikāś caiva syandanāś ca suvalaṅkṛtāḥ ||
ไวศัมปายนะกล่าวว่า “พาหนะทั้งหลายควรถวายเป็นทาน—ม้าผู้ฮึกเหิมและช้างที่กำลังตกมัน; ทั้งเตียงบรรทม เสลี่ยง และรถศึกที่ประดับงดงามด้วย”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse teaches dāna as dharma: one should give away valuable and socially significant possessions—means of transport and comfort—signaling detachment from wealth and concern for others’ welfare.
Vaiśaṃpāyana lists items prescribed for gifting—horses, elephants, beds, palanquins, and decorated chariots—within the Svargārohaṇa context, where conduct and merit are emphasized as the epic moves toward its concluding moral reckoning.