Shloka 15
Kṣātra-dharma in Campaign and Battle: Protection, Purification, and the Ideal Warrior’s End (क्षात्रधर्मः—अभियानयुद्धे रक्षणदानशुद्धिः)
युद्धमें बाणोंसे पीड़ित हुआ क्षत्रिय जो-जो दुःख सहता है, उस-उस कष्टके द्वारा उसके तपकी ही उत्तरोत्तर वृद्धि होती है; ऐसी धर्मज्ञ पुरुषोंकी मान्यता है ।। पृष्ठतों भीरव: संख्ये वर्तन्ते5धर्मपूरुषा: । शूराच्छरणमिच्छन्त: पर्जन्यादिव जीवनम्,जैसे समस्त प्राणी बादलसे जीवनदायक जलकी इच्छा रखते हैं, उसी प्रकार शूरवीरसे अपनी रक्षा चाहते हुए डरपोक एवं नीच श्रेणीके मनुष्य युद्धमें वीर योद्धाओंके पीछे खड़े रहते हैं
yuddhe bāṇaiḥ pīḍito yaḥ kṣatriyo yaḥ-yaḥ duḥkhaṃ sahate, tasya tasya kaṣṭena tapasas tasya uttarottaraṃ vṛddhir bhavati—iti dharmajñāḥ manyante. pṛṣṭhato bhīravaḥ saṅkhye vartante ’dharma-pūruṣāḥ; śūrāc charaṇam icchantaḥ parjanyād iva jīvanam.
ภีษมะกล่าวว่า “กษัตริย์นักรบผู้ถูกศรทำร้ายในสนามรบ ย่อมอดทนต่อความทุกข์ใด ๆ ที่เกิดขึ้น และความลำบากแต่ละประการนั้นยิ่งเพิ่มพูนตบะของเขาทีละขั้น—นี่คือความเห็นของผู้รู้ธรรมะ. แต่ในแนวรบ คนขลาด—ผู้มีจิตใจต่ำและเอนเอียงไปทางอธรรม—ยืนอยู่ด้านหลัง; แสวงที่พึ่งจากผู้กล้า เกาะเกี่ยววีรบุรุษเพื่อความคุ้มครอง ดุจสรรพชีวิตเฝ้าคอยเมฆฝนเพื่อสายน้ำหล่อเลี้ยงชีวิต.”
भीष्म उवाच