Shloka 1
Adhyāya 5 (Śānti-parva): Nārada’s account of Karṇa—Jarāsandha encounter and the causal grounds of Karṇa’s fall
भीकम (2 अमान पञठ्चमो<ध्याय: कर्णके बल और पराक्रमका वर्णन, उसके द्वारा जरासंधकी पराजय और जरासंधका कर्णको अंगदेशमें मालिनी नगरीका राज्य प्रदान करना नारद उवाच आविष्कृतबलं कर्ण श्रुत्वा राजा स मागध: । आह्वयद् द्वैरथेनाजी जरासंधो महीपति:,नारदजी कहते हैं--राजन्! कर्णके बलकी ख्याति सुनकर मगधदेशके राजा जरासंधने द्वैरथ युद्धके लिये उसे ललकारा
nārada uvāca | āviṣkṛtabalaṃ karṇaṃ śrutvā rājā sa māgadhaḥ | āhvayad dvairathenājau jarāsandho mahīpatiḥ ||
นารทกล่าวว่า—ข้าแต่พระราชา ครั้นได้ยินกิตติศัพท์แห่งกำลังที่เพิ่งปรากฏของกรรณะแล้ว พระเจ้าชราสันธะ ผู้ครองแคว้นมคธ จึงท้าทายเขาให้รบ เรียกเข้าสู่การประลองรถศึกต่อรถศึก
नारद उवाच
Educational Q&A
Public reputation (kīrti) and demonstrated power compel rulers to respond within kṣatriya norms: challenges are issued to test merit and establish hierarchy. The ethical tension lies in how honor-driven contests can escalate conflict, even when prompted merely by hearing of another’s prowess.
Narada reports that Jarasandha, king of Magadha, hears of Karna’s manifest strength and therefore summons him to a chariot duel (dvairatha) on the battlefield, initiating a direct test of martial superiority.