Shloka 85
Rāma–Jāmadagnya-janma-kāraṇa and Kṣatra-kṣaya
Paraśurāma’s origins and the depletion/restoration of kṣatriya lineages
एतेषां पितरश्रैव तथैव च पितामहा: । मदर्थ निहता युद्धे रामेणाक्लिष्टकर्मणा,यदि वे क्षत्रिय मेरी रक्षा करें तो मैं अविचल भावसे स्थिर हो सकूँगी। इन बेचारोंके बाप-दादे मेरे ही लिये युद्धमें अनायास ही महान् कर्म करनेवाले परशुरामजीके द्वारा मारे गये हैं
eteṣāṃ pitaraś caiva tathaiva ca pitāmahāḥ | mad-arthaṃ nihatā yuddhe rāmeṇākliṣṭa-karmaṇā ||
วาสุเทวะกล่าวว่า “บิดาของพวกเขา และปู่ของพวกเขาด้วยเช่นกัน ถูกสังหารในสงครามเพื่อเราโดยรามะ (ปรศุราม) ผู้มีกรรมไม่รู้เหน็ดเหนื่อย เมื่อระลึกดังนี้พึงเข้าใจว่า สงครามก่อภาระสืบทอดแห่งความรุนแรงและพันธะเพียงใด—การกระทำที่ทำ ‘เพื่อเหตุของผู้อื่น’ อาจผูกมัดชนรุ่นหลังไว้กับความหวาดกลัว ความคั่งแค้น หรือหน้าที่”
वासुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how violence undertaken ‘for someone’s sake’ (mad-artham) generates lasting moral and social consequences: it can create inherited grievances and obligations, reminding rulers and warriors to weigh causes and outcomes carefully within dharma.
Vāsudeva refers to earlier killings in war: the fathers and grandfathers of certain people were slain by Rāma (Paraśurāma), described as indefatigable in action. The statement frames present tensions against a background of past bloodshed and its lingering effects.