Shloka 66
Rāma–Jāmadagnya-janma-kāraṇa and Kṣatra-kṣaya
Paraśurāma’s origins and the depletion/restoration of kṣatriya lineages
न ते मद् विषये राम वस्तव्यमिह कर्हिचित् । राजन! तदनन्तर कुछ क्षत्रियोंको बचाये रखनेकी इच्छासे कश्यपजीने खुक् लिये हुए हाथसे संकेत करते हुए यह बात कही--“महामुने! अब तुम दक्षिण समुद्रके तटपर चले जाओ। अब कभी मेरे राज्यमें निवास न करना' || ६४-६५ $ || ततः शूर्पारकं देशं सागरस्तस्य निर्ममे
na te mad-viṣaye rāma vastavyam iha karhicit | rājan! tad-anantaraṃ kaśyapajī ne śastra-gṛhīta-hastena saṅketaṃ kurvan idaṃ vacanam uvāca— “mahā-mune! adhunā tvaṃ dakṣiṇa-samudra-taṭaṃ gaccha | adya-prabhṛti mama rājye kadācana mā nivasa” || tataḥ śūrpārakaṃ deśaṃ sāgaras tasya nirmame ||
“รามะ เจ้าอย่าได้พำนักอยู่ในเขตแว่นแคว้นของเราเป็นอันขาด โอ้พระราชา!” ครั้นกล่าวดังนั้นแล้ว กัศยปะผู้มุ่งรักษากษัตริยะบางส่วน ได้ชี้บอกด้วยมือที่กุมอาวุธและกล่าวอีกว่า “ข้าแต่มหามุนี บัดนี้จงไปยังฝั่งมหาสมุทรทิศใต้; ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป อย่าได้อาศัยอยู่ในราชอาณาจักรของเรา” แล้วมหาสมุทรก็เนรมิตแผ่นดินชื่อศูรปารกะให้แก่เขา
वासुदेव उवाच
Educational Q&A
Power must be bounded by dharma: even a formidable warrior-sage like Rāma (Paraśurāma) is restrained for the sake of social stability, and the protection of the kṣatriya order is treated as necessary for governance and the maintenance of worldly dharma.
Kaśyapa, wishing to save the remaining kṣatriyas, forbids Rāma from residing in his kingdom and directs him to the southern seashore; the ocean then forms a coastal region called Śūrpāraka as a place for him to go.