Shloka 88
Āścarya-kathana: Brāhmaṇa–Nāga Dialogue on Sūrya (Vivasvat) and the ‘Second Sun’ Phenomenon
कृष्ण एव हि लोकानां भावनो मोहनस्तथा । संहारकारकश्नैव कारणं च विशांपते,प्रजानाथ! भगवान् श्रीकृष्ण ही सम्पूर्ण लोकोंके पालक, मोहक, संहारक तथा कारण हैं (अतः तुम उन्हींका भक्तिभावसे भजन करो।)
kṛṣṇa eva hi lokānāṃ bhāvano mohanas tathā | saṃhārakārakaś caiva kāraṇaṃ ca viśāṃpate ||
ไวศัมปายนะกล่าวว่า—โอ้ผู้เป็นเจ้าแห่งประชา ศรีกฤษณะเท่านั้นทรงเป็นผู้ค้ำจุนสรรพโลก ผู้ทรงลุ่มหลงดึงดูดสรรพสัตว์ ผู้ก่อการสลาย และเป็นเหตุสูงสุดแห่งสรรพสิ่ง เพราะฉะนั้นพึงหันไปพึ่งพระองค์ด้วยความภักดีและความเคารพ
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse presents Kṛṣṇa as the comprehensive divine principle—sustainer, enchanter, dissolver, and ultimate cause—implying that ethical and spiritual life should culminate in devotion and surrender to the supreme source of order and meaning.
Vaiśaṃpāyana, as narrator, affirms Kṛṣṇa’s cosmic status in a didactic context within Śānti Parva, reinforcing a theological conclusion: the listener is urged to orient worship and trust toward Kṛṣṇa as the ground of creation, preservation, and dissolution.