Shloka 62
Āścarya-kathana: Brāhmaṇa–Nāga Dialogue on Sūrya (Vivasvat) and the ‘Second Sun’ Phenomenon
एकान्तिनो हि पुरुषा दुर्लभा बहवो नृप । यद्येकान्तिभिराकीर्ण जगत् स्यात् कुरुनन्दन
ekāntino hi puruṣā durlabhā bahavo nṛpa | yady ekāntibhir ākīrṇaṁ jagat syāt kurunandana ||
ข้าแต่มหาราช บุรุษผู้มีภักติแน่วแน่เป็นหนึ่งเดียว (เอกานติน) นั้นหาได้ยาก มิได้มีมากนัก โอ้ผู้เป็นความปีติแห่งวงศ์กุรุ หากโลกนี้เต็มไปด้วยผู้มีใจมุ่งตรงเช่นนั้นแล้ว แผ่นดินทั้งสิ้นจักแผ่ซ่านด้วยอารมณ์แห่งกฤตยุค (สัตยยุค) พิธีกรรมที่ทำด้วยความใคร่หวังผลจักไม่เหลือที่ตั้ง เพราะเขาทั้งหลายจักตั้งมั่นในอาตมญาณ ไม่เบียดเบียน และมุ่งประโยชน์แก่สรรพสัตว์ด้วยภักติอันไม่แบ่งใจ
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Single-minded, exclusive devotion and ethical purity are rare; if such people were widespread—self-knowing, non-violent, and devoted to the welfare of all—society would naturally resemble Satya-yuga, and desire-motivated ritual action would lose its hold.
In the didactic setting of Śānti Parva, Vaiśampāyana addresses a Kuru king, reflecting on the scarcity of truly one-pointed devotees and imagining the moral transformation of the world if such persons were numerous.