Shloka 56
Āścarya-kathana: Brāhmaṇa–Nāga Dialogue on Sūrya (Vivasvat) and the ‘Second Sun’ Phenomenon
तेभ्यो विशिष्टां जानामि गतिमेकान्तिनां नृणाम् जो ब्राह्मण उपनिषदोंसहित सम्पूर्ण वेदोंका भलीभाँति आश्रय ले उनका विधिपूर्वक स्वाध्याय करते हैं तथा जो संन्यासधर्मका पालन करनेवाले हैं
dharmajñānena caitena suprayuktena karmaṇā | ahiṃsā-dharma-yuktena prīyate harir īśvaraḥ ||
เราย่อมรู้ถึงคติอันประเสริฐยิ่งของมนุษย์ผู้มั่นคงในหนทางอันเป็นหนึ่งเดียว ผู้เป็นพราหมณ์ที่อาศัยพระเวททั้งสิ้นพร้อมอุปนิษัทอย่างถูกต้อง แล้วศึกษาสวาธยายตามแบบแผน และผู้ดำรงธรรมแห่งสันนยาส—แม้ทั้งหมดนี้ คติที่ยิ่งกว่าย่อมเป็นของผู้มีภักติอันไม่แบ่งแยกต่อพระผู้เป็นเจ้าเท่านั้น เมื่อรู้ธรรมนี้โดยแท้ และนำมาปฏิบัติเป็นกรรมอันจัดวางอย่างเหมาะสม ประกอบด้วยปณิธานแห่งอหิงสา พระศรีหริผู้เป็นจคทีศวรย่อมทรงพอพระทัย
जनमेजय उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that God (Hari, the Lord) is pleased not merely by learning, but by dharma understood and enacted: properly directed action (karma) that is explicitly joined to ahiṃsā (non-violence). Ethical restraint and correct practice are presented as the decisive spiritual means.
In the Śānti Parva’s instruction on peace and right living, Janamejaya’s inquiry frames a discussion of the highest path. The response emphasizes that the supreme outcome belongs to those whose conduct embodies dharma through disciplined action and non-violence, culminating in devotion to Hari.