Shloka 29
Nāgendra–Brāhmaṇa Saṃvāda: Praśna-vidhi and Dharmic Approach on the Gomatī Riverbank
ततो विग्रहवन्तौ तौ वेदान् दृष्ट्वासुरोत्तमौ । सहसा जगृहतुर्वेदान् ब्रह्मण: पश्यतस्तदा,उन विशालकाय श्रेष्ठ असुरोंने उस समय वेदोंपर दृष्टि पड़ते ही उन्हें ब्रह्माजीके देखते- देखते सहसा हर लिया
tato vigrahavantau tau vedān dṛṣṭvāsurottamau | sahasā jagṛhatur vedān brahmaṇaḥ paśyatas tadā ||
แล้วอสูรผู้ยิ่งใหญ่ทั้งสอง ผู้มีรูปกายอันมหึมา ครั้นเหลือบเห็นพระเวท ก็ฉวยเอาไปโดยพลัน—ต่อหน้าพระพรหมผู้กำลังทอดพระเนตรอยู่ เหตุการณ์นี้ชี้ว่า การลักขโมยหรือบิดเบือนใช้ความรู้ที่เป็นวิวรณ์ คือพระเวท เป็นรอยร้าวทางจริยธรรมในระเบียบแห่งธรรมะ; จึงต้องมีการทวงคืนและพิทักษ์รักษาโดยผู้มีสิทธิอันชอบธรรม
वैशग्पायन उवाच
Educational Q&A
Sacred knowledge (the Vedas) is not merely information but a foundation of dharma; when it is stolen, hidden, or wielded for selfish power, cosmic and social order are harmed. The implied ethical demand is vigilant guardianship, rightful transmission, and restoration of knowledge to its proper, dharmic use.
Two powerful Asuras notice the Vedas and abruptly seize them, doing so even in Brahmā’s presence. The verse sets up a crisis of lost or endangered revelation, typically leading to efforts by divine or righteous agents to recover and re-establish the Vedas for the welfare of the worlds.