Shloka 23
Nāgendra–Brāhmaṇa Saṃvāda: Praśna-vidhi and Dharmic Approach on the Gomatī Riverbank
ददृशे5द्भुतसंकाशो लोकानापोमयानू प्रभु: । सत्त्वस्थ: परमेष्ठी स ततो भूतगणान् सृजन्,ब्रह्माण्डमें कमलमें अनिरुद्ध (अहंकार) से कमलनयन ब्रह्माका उस समय प्रादुर्भाव हुआ था। वे अद्भुत रूपधारी एवं तेजस्वी सनातन भगवान् ब्रह्मा सहख़दल कमलपर विराजमान हो जब इधर-उधर दृष्टि डालने लगे, तब उन्हें समस्त जगत् जलमय दिखायी दिया। तब ब्रह्माजी सत्त्वगुणमें स्थित होकर प्राणियोंकी सृष्टिमें प्रवृत्त हुए
vaiśaṃpāyana uvāca | dadṛśe 'dbhuta-saṅkāśo lokān āpo-mayān u prabhuḥ | sattva-sthaḥ parameṣṭhī sa tato bhūta-gaṇān sṛjan |
ไวศัมปายนะกล่าวว่า—พระผู้เป็นเจ้าผู้รุ่งเรืองด้วยรัศมีอัศจรรย์ทอดพระเนตรแล้วเห็นโลกทั้งหลายเป็นน้ำล้วน ครั้นแล้วพระพรหมผู้เป็นผู้จัดระเบียบสูงสุด ตั้งมั่นในคุณสัทตวะ จึงเริ่มสร้างหมู่สรรพสัตว์ทั้งปวง
वैशग्पायन उवाच
Educational Q&A
Creation and right order (dharma) are portrayed as arising from sattva—clarity, balance, and steadiness. The verse suggests that constructive action should proceed from a purified, composed state rather than from turbulence.
Brahmā (Parameṣṭhī), shining with wondrous radiance, surveys existence and perceives the worlds as water-filled. Established in sattva, he then begins the process of creation, producing the various classes of beings.