Shloka 22
Nāgendra–Brāhmaṇa Saṃvāda: Praśna-vidhi and Dharmic Approach on the Gomatī Riverbank
पद्मेडनिरुद्धात् सम्भूतस्तदा पद्मनिभेक्षण: । सहस्रपत्रे द्युतिमानुपविष्ट: सनातन:,ब्रह्माण्डमें कमलमें अनिरुद्ध (अहंकार) से कमलनयन ब्रह्माका उस समय प्रादुर्भाव हुआ था। वे अद्भुत रूपधारी एवं तेजस्वी सनातन भगवान् ब्रह्मा सहख़दल कमलपर विराजमान हो जब इधर-उधर दृष्टि डालने लगे, तब उन्हें समस्त जगत् जलमय दिखायी दिया। तब ब्रह्माजी सत्त्वगुणमें स्थित होकर प्राणियोंकी सृष्टिमें प्रवृत्त हुए
padme 'niruddhāt sambhūtas tadā padma-nibhekṣaṇaḥ | sahasra-patre dyutimān upaviṣṭaḥ sanātanaḥ ||
ไวศัมปายนะกล่าวว่า—ครั้งนั้น บนดอกบัว จากอนิรุทธะ พระพรหมผู้มีเนตรดุจดอกบัวได้บังเกิดปรากฏ พระองค์รุ่งเรืองและเป็นนิรันดร์ ประทับเหนือดอกบัวพันกลีบ เมื่อทอดพระเนตรไปทุกทิศ ก็เห็นสรรพโลกเป็นเพียงห้วงน้ำทั้งหมด; แล้วพระพรหมผู้ตั้งมั่นในคุณสัทตวะ จึงเริ่มประกอบกิจแห่งการสร้างสรรพสัตว์ทั้งหลาย
वैशग्पायन उवाच
Educational Q&A
Creation proceeds when consciousness (Brahmā) becomes established in sattva—clarity and balance—after discerning the undifferentiated state (the world appearing as water). The ethical implication is that orderly action and responsible creation arise from inner purity and steadiness rather than agitation.
Brahmā manifests upon the lotus, seated on a thousand petals, surveys the surroundings, perceives everything as water, and then—grounded in sattva—begins the process of generating living beings.