Shloka 18
Nāga–Nāgabhāryā Saṃvāda: Varṇa-Dharma, Gṛhastha-Discipline, and Mokṣa-Self-Inquiry
Mahābhārata 12.347
वृषाकपिरुवाच अहं हि पितर: स्रष्टमुद्यतो लोककृत् स्वयम् | यस्य चिन्तयतः सद्यः पितृकार्यविधीन् परान्,भगवान् वराहने कहा--मैं ही सम्पूर्ण लोकोंका स्रष्टा हूँ। मैं स्वयं ही जब पितरोंकी सृष्टिके लिये उद्यत हो पितृकार्यसम्बन्धी दूसरी विधियोंका चिन्तन करने लगा, उसी क्षण मेरी दो दाढ़ोंसे ये तीन पिण्ड दक्षिण दिशाकी ओर पृथ्वीपर गिर पड़े; अतः ये पिण्ड पितृस्वरूप ही हैं
vṛṣākapir uvāca: ahaṃ hi pitarāḥ sraṣṭum udyato lokakṛt svayam | yasya cintayataḥ sadyaḥ pitṛkāryavidhīn parān, bhagavān varāhaḥ— “ahaṃ hī samasta-lokānāṃ sraṣṭā; ahaṃ svayam eva yadā pitr̥ṇāṃ sṛṣṭaye udyataḥ pitṛkārya-sambandhīr anyā vidhīś cintayitum ārabhe, tadā mama dantābhyāṃ ime trayaḥ piṇḍā dakṣiṇa-diśi bhūmau nipetūḥ; ata ime piṇḍāḥ pitṛ-svarūpā eva.”
วฤษากปิตรัสว่า—“เรานี่เองเป็นผู้สร้างโลกทั้งปวง และเราได้มุ่งหมายจะสร้างเหล่าปิตฤ (บรรพชน) ครั้นเมื่อเราคิดใคร่ครวญถึงพิธีและระเบียบอื่น ๆ อันเกี่ยวกับกิจบูชาบรรพชน ในขณะนั้นเอง ปิณฑะสามก้อนก็หล่นจากงาทั้งสองของเราลงสู่พื้นดินไปทางทิศใต้ เพราะฉะนั้น ปิณฑะเหล่านี้จึงมีสภาวะเป็นปิตฤโดยแท้.”
नारद उवाच