Shloka 132
Atithi-satkāra and the Consolation of Wise Counsel (अतिथिसत्कारः प्रज्ञानवचनस्य च पराश्वासनम्)
ऋषिभिर्त्रद्मणा चैव विबुधैश्व सुपूजित: । उवाच देवमीशानमीश: स जगतो हरि:
ṛṣibhir brahmaṇā caiva vibudhaiś ca supūjitaḥ | uvāca devam īśānam īśaḥ sa jagato hariḥ ||
ครั้นแล้ว พระหริผู้เป็นเจ้าแห่งจักรวาล ผู้ได้รับการสักการะอย่างยิ่งจากเหล่าฤๅษี จากพระพรหม และจากเหล่าเทพ ได้ตรัสแก่พระรุทระผู้เป็นมหาอีศวรว่า “ข้าแต่มหาเทพ ผู้ใดรู้ท่านโดยแท้ ผู้นั้นย่อมรู้เราด้วย; ผู้ใดเป็นผู้ตามท่าน ผู้นั้นย่อมเป็นผู้ตามเราด้วย. ระหว่างเราทั้งสองหาได้มีความแตกต่างไม่. ขออย่าให้ความคิดอันเป็นปฏิปักษ์เกิดขึ้นในดวงใจของท่านเลย”
अर्जुन उवाच
Educational Q&A
The verse teaches theological non-difference and mutual recognition: knowing and following Rudra is equivalent to knowing and following Hari, emphasizing unity and discouraging sectarian opposition.
In a setting where Rudra is being greatly worshipped by sages, Brahmā, and the gods, Hari addresses Rudra and affirms their essential unity, instructing him not to entertain any contrary notion of difference.