Shloka 113
Atithi-prāpti and the Brāhmaṇa’s Deliberation on Triadic Dharma (अतिथिप्राप्तिः धर्मत्रयविचारश्च)
यश्चेदं शृणुयान्नित्यं यश्नैनं परिकीर्तयेत् । नमो भगवते कृत्वा समाहितमतिर्नर:,जो प्रतिदिन इसे सुनता है और जो भगवानको नमस्कार करके एकाग्रचित्त हो सदा इसका पाठ करता है, वह बुद्धिमान, बलवान, रूपवान् तथा रोगरहित होता है। रोगी रोगसे और बँधा हुआ पुरुष बन्धनसे मुक्त हो जाता है
yaś cedaṃ śṛṇuyān nityaṃ yaś cainaṃ parikīrtayet | namo bhagavate kṛtvā samāhitamatir naraḥ |
ไวศัมปายนะกล่าวว่า—ผู้ใดสดับถ้อยคำนี้เป็นนิตย์ และผู้ใดสาธยายหรือประกาศถ้อยคำนี้ โดยนอบน้อมแด่พระภควานก่อน แล้วตั้งจิตให้แน่วแน่ผ่องใส ผู้นั้นย่อมเป็นผู้มีปัญญา มีกำลัง มีรูปงาม และปราศจากโรคภัย ผู้เจ็บป่วยย่อมพ้นจากโรค และผู้ถูกจองจำย่อมพ้นจากพันธนาการ
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Regular listening and recitation of a sacred teaching, performed with reverence to Bhagavān and a concentrated mind, is presented as a dharmic discipline that cultivates virtues (wisdom, strength, excellence) and alleviates suffering (freedom from illness and bondage).
Vaiśampāyana is describing the promised fruits (phalaśruti) of hearing and proclaiming the preceding discourse: the listener/reciter, after offering salutation to the Lord and focusing the mind, gains well-being and release from afflictions.