Shloka 32
धर्मस्य बहुद्वारत्वम् — Nārada’s Audience with Indra (Śānti-parva 340)
नित्यं हि नास्ति जगति भूतं स्थावरजड्भमम् | ऋते तमेक॑ पुरुषं वासुदेव॑ सनातनम्,'संसारमें उस एकमात्र सनातन पुरुष वासुदेवको छोड़कर कोई भी चराचर भूत नित्य नहीं है
nityaṃ hi nāsti jagati bhūtaṃ sthāvara-jaḍaṅgamam | ṛte tam ekaṃ puruṣaṃ vāsudevaṃ sanātanam ||
ภีษมะกล่าวว่า—ในโลกนี้ ไม่ว่าภูตะจะเป็นสิ่งอยู่กับที่หรือเคลื่อนไหว ก็หาได้เป็นนิตย์ไม่. เว้นแต่ปุรุษผู้เดียว ผู้เป็นสนาตนะ คือวาสุเทวะเท่านั้น ที่อยู่พ้นจากกระแสสังสารอันเสื่อมสลาย.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
All created entities—whether immobile or mobile—are non-eternal; only the one eternal Supreme Person, Vāsudeva, is truly everlasting. Ethically, this supports detachment from transient possessions and status, and encourages devotion and orientation toward the imperishable.
In Śānti Parva, Bhīṣma instructs Yudhiṣṭhira on dharma and higher spiritual truths. Here he emphasizes the perishability of worldly beings and singles out Vāsudeva as the sole eternal reality, steering the discussion toward liberation-oriented understanding.