Shloka 37
अध्याय ३३७ — ज्ञानमार्ग-वैविध्यप्रश्नः तथा व्यासस्य नारायणोद्भवकथा
Systems of Knowledge and Vyāsa’s Nārāyaṇa-Origin
तेनैकाग्रमनस्त्वेन प्रीतो भवति वै हरि: । या5भवन्मुनिशार्दूल भा: सूर्यस्य युगक्षये
tenaikāgramanastvena prīto bhavati vai hariḥ | yābhavan muniśārdūla bhāḥ sūryasya yugakṣaye
ด้วยจิตที่ตั้งมั่นเป็นหนึ่งเดียวเช่นนั้น พระหริ (วิษณุ) ย่อมทรงพอพระทัยแน่แท้ โอ้ผู้เป็นพยัคฆ์ท่ามกลางฤๅษี! แล้วก็ปรากฏรัศมีดุจความรุ่งโรจน์ของสุริยะในยามสิ้นยุค—เป็นนิมิตแห่งพลังจิตวิญญาณอันยิ่งใหญ่ที่เกิดจากภักติอันแน่วแน่
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Single-pointed concentration of mind (ekāgratā) in devotion leads to the Lord’s pleasure and grace; inner focus is presented as a direct ethical-spiritual discipline that yields transformative power.
Bhīṣma continues instructing a sage-like listener, explaining that concentrated devotion pleases Hari, and he illustrates the resulting spiritual manifestation by comparing its splendour to the sun’s overwhelming radiance at the end of a yuga.