Shloka 253
अध्याय ३३७ — ज्ञानमार्ग-वैविध्यप्रश्नः तथा व्यासस्य नारायणोद्भवकथा
Systems of Knowledge and Vyāsa’s Nārāyaṇa-Origin
स्निग्धगम्भीरया वाचा प्रहर्षणकरी विभो । “हम बारंबार यही सोचते थे कि हमें श्रीनारायणदेवका दर्शन कैसे प्राप्त होगा? तदनन्तर व्रतकी समाप्ति होनेपर हमें हर्ष प्रदान करनेवाली किसी शरीररहित वाणीने स्नेहपूर्ण गम्भीर स्वरसे इस प्रकार कहा--
snigdha-gambhīrayā vācā praharṣaṇakarī vibho | “vayaṃ bāraṃbāraṃ yad eva cintayāmaḥ—kathaṃ naḥ śrī-nārāyaṇa-devasya darśanaṃ prāpsyati? tadanantaram vratasyāvasāne naḥ harṣaṃ pradāyinī kācid aśarīrā vāk snigdhena gambhīreṇa svarenaivam uvāca—”
ภีษมะกล่าวว่า “ข้าแต่องค์ผู้ทรงฤทธิ์ พวกเราคิดซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่า ‘เราจะได้เฝ้าพระศรีนารายณ์อย่างไรหนอ?’ ครั้นเมื่อพรตสิ้นสุดลง ก็มีวาจาไร้กาย เสียงอ่อนโยนแต่ลุ่มลึก ชวนให้ปีติ กล่าวขึ้นดังนี้—”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Persistent longing for divine vision, supported by disciplined observance (vrata), culminates in grace—here symbolized by a divine, bodiless voice that responds at the completion of the vow.
Bhishma narrates that after they repeatedly wondered how to obtain Lord Narayana’s darśana, the vow ended and a disembodied voice, gentle yet grave, spoke to them—introducing the divine response that follows.