Shloka 16
एकान्तिधर्म-प्रश्नः (Inquiry into Ekāntin Dharma) / The Origin and Practice of Single-Pointed Nārāyaṇa-Centered Discipline
भीष्म उवाच विस्तीर्णैषा कथा राजन् श्रुता मे पितृसंनिधौ । यैषा तव हि वक्तव्या कथासारो हि सा मता,भीष्मजी कहते हैं--राजन! यह कथा बहुत विस्तृत है। इसे मैंने अपने पिताजीके निकट सुना था। इस समय जो कथा तुम्हारे सामने कहनी है, वह सम्पूर्ण कथाओंकी सारभूत मानी गयी है
bhīṣma uvāca vistīrṇaiṣā kathā rājan śrutā me pitṛsaṃnidhau | yaiṣā tava hi vaktavyā kathāsāro hi sā matā ||
ภีษมะกล่าวว่า “ข้าแต่พระราชา เรื่องนี้กว้างไกลยิ่งนัก ข้าได้ยินมาในที่ประทับของบิดา แต่ถ้อยคำที่พึงกล่าวแก่ท่านในบัดนี้ นับว่าเป็นแก่นสารแห่งเรื่องราวทั้งปวง”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Bhishma emphasizes that while traditions may be vast, what matters for ethical guidance is the distilled essence (kathāsāra) suitable to the listener’s present need; authoritative teaching is also grounded in faithful transmission from elders.
Bhishma addresses the king and prefaces his instruction by noting he once heard a much longer version from his father; he will now present a concise, essential version for the king’s benefit.