Shloka 15
एकान्तिधर्म-प्रश्नः (Inquiry into Ekāntin Dharma) / The Origin and Practice of Single-Pointed Nārāyaṇa-Centered Discipline
तस्मान्मे संशयं छिन्धि परं कौतूहलं हि मे । त्वं हि सर्वकथारामस्त्वां चैवोपाश्रिता वयम्,भरतश्रेष्ठ! इस लोकसे मुक्त होनेवाले पुरुषोंका शास्त्रोंमें जो लक्षण बताया गया है, वैसा ही आपने श्वेतद्वीपके निवासियोंका भी बताया है। इसलिये मुझे संदेह होता है, अतः मेरे इस संशयका निवारण कीजिये। इसे जाननेके लिये मेरे मनमें बड़ी उत्कण्ठा है। आप सम्पूर्ण ज्ञाममयी कथाओंमें रस लेनेवाले हैं और हम आपके शरणागत हैं
tasmān me saṁśayaṁ chindhi paraṁ kautūhalaṁ hi me | tvaṁ hi sarvakathārāmas tvāṁ caivopāśritā vayam, bharataśreṣṭha |
เพราะฉะนั้น โปรดตัดความสงสัยของข้าเสียเถิด; ความใคร่รู้ยิ่งใหญ่ได้เกิดขึ้นในใจข้าแล้ว ท่านเป็นผู้รื่นรมย์ในธรรมกถาทุกประการ และพวกเราขอพึ่งพิงท่าน โอ้ผู้ประเสริฐที่สุดแห่งวงศ์ภารตะ ในคัมภีร์ได้กล่าวถึงลักษณะของผู้หลุดพ้นจากโลกนี้ไว้ และท่านก็ได้พรรณนาชาวศเวตทวีปไว้ในลักษณะเดียวกัน ดังนั้นจึงเกิดความคลางแคลง; โปรดขจัดมันเสีย เพราะข้าปรารถนาจะเข้าใจ
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
A sincere seeker should openly present doubt (saṁśaya) and request its removal from a qualified guide. The verse emphasizes disciplined inquiry grounded in śāstra (scriptural criteria) and the importance of clarifying apparent equivalences—here, between the scriptural marks of liberation and the described qualities of Śvetadvīpa’s residents.
Yudhiṣṭhira addresses the elder teacher (contextually Bhīṣma in Śānti Parva), noting that the traits he has heard for liberated persons match those attributed to the inhabitants of Śvetadvīpa. This creates a doctrinal puzzle, so he asks for a clear resolution, declaring his eagerness and dependence on the teacher’s guidance.