Shloka 12
एकान्तिधर्म-प्रश्नः (Inquiry into Ekāntin Dharma) / The Origin and Practice of Single-Pointed Nārāyaṇa-Centered Discipline
देवं भक्त्या विश्वोत्पन्नं यस्मात् सर्वे लोका: सम्प्रसूता: । वेदा धर्मा मुनयः शान्ता देवा: सर्वे तस्य निसर्ग:,जिनसे सम्पूर्ण विश्व उत्पन्न हुआ है, सारे लोक प्रकट हुए हैं, वेद, धर्म, शान्त स्वभाववाले मुनि तथा सम्पूर्ण देवता जिनकी सृष्टि हैं, उन अनन्त शक्ति-सम्पन्न परमेश्वरको श्वेतद्वीपके निवासी भक्तिभावसे अपने हृदयमें धारण करते हैं
nārada uvāca | devaṁ bhaktyā viśvotpannaṁ yasmāt sarve lokāḥ samprasūtāḥ | vedā dharmā munayaḥ śāntā devāḥ sarve tasya nisargaḥ |
นารทกล่าวว่า—ชาวเศวตทวีปยึดมั่นไว้ในดวงใจด้วยภักติซึ่งพระผู้เป็นเจ้าองค์นั้น ผู้ซึ่งจากพระองค์จักรวาลได้อุบัติ และจากพระองค์สรรพโลกทั้งปวงได้บังเกิด เวท ธรรมะ ฤๅษีผู้สงบ และเทพทั้งหลาย ล้วนเป็นเพียงการแผ่ขยายจากพระองค์
नारद उवाच
Educational Q&A
The supreme God is the source from whom the universe, all worlds, the Vedas, Dharma, sages, and gods arise; true devotion is internalized—holding that Lord in one’s heart—aligning one’s life with the cosmic-ethical order (dharma) that proceeds from Him.
Nārada describes the devotion of the residents of Śvetadvīpa: they contemplate and cherish within their hearts the all-originating Lord, emphasizing His supremacy and the idea that even revered authorities like the Vedas and the gods are His manifestations.