Shloka 2
पितृयज्ञे नारायणतत्त्वम् — The Nārāyaṇa Grounding of Ancestral Offerings
धारयामास चात्मानं यथाशास्त्रं यथाविधि । पादप्रभृतिगात्रेषु क्रमेण क्रमयोगवित्,भीष्मजी कहते हैं--भरतनन्दन! कैलास-शिखरपर आरूढ़ हो व्यासपुत्र शुकदेव एकान्तमें तृणरहित समतल भूमिपर बैठ गये और शास्त्रोक्त विधिसे पैरसे लेकर सिरतक सम्पूर्ण अंगोंमें क्रमश: आत्माकी धारणा करने लगे। वे क्रमयोगके पूर्ण ज्ञाता थे
dhārayāmāsa cātmānaṃ yathāśāstraṃ yathāvidhi | pādaprabhr̥tigātreṣu krameṇa kramayogavit ||
ตามคัมภีร์และตามวินัยที่กำหนด เขาทำให้อาตมันภายในตั้งมั่น เริ่มจากเท้าแล้วไล่ไปทีละส่วนโดยลำดับ ตั้งการกำหนดรู้ให้แผ่ซึมทั่วกาย—เพราะเขาเป็นผู้รู้วิธีสมาธิแห่งโยคะที่ดำเนินเป็นขั้นเป็นตอนอย่างแท้จริง
भीष्म उवाच
Educational Q&A
True inner steadiness (dhāraṇā) should be practiced in a disciplined, orderly way, guided by śāstra and proper method—showing that spiritual practice is not impulsive but structured and ethically grounded in prescribed conduct.
Bhishma describes a practitioner entering yogic concentration: he stabilizes the self and directs awareness through the body in a fixed sequence, indicating mastery of a graded meditative technique (kramayoga).