Shloka 7

नरनारायण-नारदसंवादः

Nara-Nārāyaṇa–Nārada Discourse on Vision, Elements, and Entry into Vāsudeva

Devanagari script

सुखदुःखानि भूतानामजरो जरयत्यसौ । आदित्यो ह्ास्तमभ्येति पुन: पुनरुदेति च,सूर्य प्रतिदिन अस्त होते और फिर उदय होते हैं। वे स्वयं अजर होकर भी प्रतिदिन प्राणियोंके सुख और दुःखको जीर्ण करते रहते हैं

Transliteration

sukhaduḥkhāni bhūtānām ajaro jarayaty asau | ādityo hy astam abhyeti punaḥ punar udeti ca ||

Translation

อาทิตยะนั้น แม้ตนเองไม่รู้ชรา ก็ยังทำให้สุขและทุกข์ของสรรพสัตว์ร่วงโรยไป สุริยะย่อมลับแล้วลับเล่า และย่อมขึ้นแล้วขึ้นเล่า

Word by Word

सुखदुःखानिpleasures and pains

भूतानाम्of beings

अजरःunaging

जरयतिwears out, makes old (causes to decay)

असौthat (he), that one

आदित्यःthe Sun (Aditya)

हिindeed, for

अस्तम्setting (to the west), sunset

अभ्येतिgoes towards, approaches

पुनःagain

उदेतिrises, comes up

चand

Speaker

नारद उवाच

Characters & Entities

Narada

Aditya (the Sun)

Verse Rasa (Emotional Essence)

Sandhi Notes