Shloka 50
Nārāyaṇasya Guhya-nāmāni Niruktāni (Etymologies of Nārāyaṇa’s Secret Epithets) / नारायणस्य गुह्यनामानि निरुक्तानि
इन्द्रियैर्नियतैर्देही धाराभिरिव तर्प्यते । लोके विततमात्मानं लोकांक्षात्मनि पश्यति
indriyair niyatair dehī dhārābhir iva tarpyate | loke vitatam ātmānaṃ lokāṃś cātmani paśyati ||
ผู้มีร่างกายผู้สำรวมอินทรีย์ย่อมอิ่มเอิบดุจคนกระหายที่ได้สดชื่นด้วยสายธารแห่งฝน ผู้รู้ย่อมเห็นอาตมันแผ่ซ่านอยู่ในสรรพสัตว์ทั้งปวง และเห็นสรรพสัตว์ทั้งปวงดำรงอยู่ในอาตมัน
नारद उवाच
Educational Q&A
Mastery over the senses brings genuine contentment, and true wisdom is the vision of the one Self pervading all beings and all beings resting in that Self—reducing craving, fear, and hostility.
In Śānti Parva’s instruction on peace and right living, Nārada delivers a teaching on inner discipline and spiritual insight, using the image of rain satisfying thirst to illustrate how sense-restraint culminates in serene, all-pervading Self-knowledge.