Shloka 26
देवतापितृप्रश्नः — Nārada at Badarīāśrama: the ultimate referent of daiva and pitṛ worship
त॑ दृष्टवा प्रसूतमजसतमुग्रवेगं गच्छन्तं सततमिहाव्यपेक्षमाणम् । चक्षुस्ते यदि न परप्रणेत्नेयं धर्मे ते भवतु मन: परं निशाम्य
taṁ dṛṣṭvā prasūtam ajasram ugra-vegaṁ gacchantaṁ satatam ihāvyapekṣamāṇam | cakṣus te yadi na para-praṇetṛ-nīyaṁ dharme te bhavatu manaḥ paraṁ niśāmya ||
ครั้นเห็นพลังอันน่าครั่นคร้ามนั้น—ประหนึ่งเกิดขึ้นอยู่เสมอ ไม่หยุดยั้ง เคลื่อนไปด้วยมหาเวก และพุ่งไปในโลกนี้โดยไม่พึ่งพาสิ่งใด—หากดวงตาภายในแห่งความรู้ของเจ้ามิใช่สิ่งที่ต้องให้ผู้อื่นขับเคลื่อน จงให้จิตของเจ้าสงบตั้งมั่นอยู่ในธรรม เมื่อพิจารณาเห็นสิ่งอันสูงยิ่งแล้ว จงมองดูสัตบุรุษอื่น ๆ และเรียนรู้จากแบบอย่างของเขา
व्यास उवाच
Educational Q&A
Time moves relentlessly and without regard for anyone; therefore, one should not rely on external prompting for wisdom but cultivate inner discernment and steady the mind in dharma, learning also by observing the conduct of the righteous.
Vyāsa uses a vivid metaphor—time (and human lifespan) as a terrifyingly swift horse that never stops—to urge the listener toward ethical focus and self-guided insight rather than distraction or dependence on others for direction.